Ankerpunt #2

“Wat is de beste verankeringsoplossing voor ons project?”

Het is misschien wel de vraag die we het vaakst krijgen. En tegelijkertijd één van de vragen waarop we niet zomaar antwoord kunnen geven.

Niet omdat we het antwoord niet weten, maar omdat er bij verankering eigenlijk geen universeel ‘beste’ oplossing bestaat. Een anker dat op de ene locatie uitstekend functioneert, kan een paar meter verderop met compleet andere bodemomstandigheden te maken krijgen. En een verankeringssysteem dat voor de ene drijvende constructie geschikt is, hoeft dat voor een andere toepassing niet te zijn.

Voordat we kunnen bepalen wat er nodig is, willen we daarom eerst begrijpen waar, waarvoor en onder welke omstandigheden het verankeringssysteem moet functioneren.

En daarvoor stellen we behoorlijk wat vragen.

Het begint niet bij het anker

Wanneer we een aanvraag ontvangen, kijken we natuurlijk eerst naar wat er verankerd moet worden. Een drijvend zonnepark stelt bijvoorbeeld andere eisen aan een verankeringssysteem dan andere drijvende constructies.

Maar daarmee zijn we er nog lang niet.

We willen onder andere weten waar het project zich bevindt, hoe diep het water is en hoe de bodem is opgebouwd. Ook is het belangrijk om te weten waar de ankers kunnen of moeten worden aangebracht: in de bodem, op de bodem of eventueel vanaf de oever.

Daarnaast speelt de vereiste houdkracht per anker een belangrijke rol.

Juist de combinatie van deze omstandigheden bepaalt welke oplossingen technisch én praktisch mogelijk zijn.

Wat weten we over de bodem?

De bodemgesteldheid is één van de belangrijkste factoren bij het bepalen van een geschikte verankeringsmethode. Zand, klei, kalk, slib, grind, grote stenen of taluds vragen ieder om een andere benadering.

Daarom kijken we bijvoorbeeld of geotechnische gegevens beschikbaar zijn, zoals sonderingen (CPT’s) of ander bodemonderzoek. Is er een sliblaag aanwezig? Dan willen we weten hoe dik deze laag is en wat zich daaronder bevindt.

Een bathymetrische kaart kan daarnaast waardevolle informatie geven over de waterdiepte en het verloop van de bodem. Ook sterke verschillen in bodemniveau of steile taluds kunnen namelijk van invloed zijn op de positie en uitvoering van de verankering.

Soms is al deze informatie bij de eerste aanvraag uitgebreid beschikbaar. Maar regelmatig weten we in deze fase nog maar weinig over de locatie.

Dat is op zichzelf geen probleem.

Het betekent vooral dat we eerst moeten bepalen welke informatie nog nodig is voordat we een verantwoorde keuze kunnen maken.

Verankeringssystemen - Opbouw verankeringsplatform voor verankeringssysteem. Zicht; Verankeringsplatform laag werk. Werkboten in de weer, dead weight ankers beschikbaar, ankers gelokaliseerd door middel van boeien

Wat moet het systeem straks daadwerkelijk kunnen?

Naast de locatie en bodemgesteldheid kijken we naar de krachten die het verankeringssysteem moet kunnen opnemen.

Hoeveel houdkracht is er per anker nodig? Hoeveel ankerpunten zijn voorzien? Welke belastingen kunnen optreden? En hoe wordt de drijvende constructie uiteindelijk met de ankers verbonden?

Ook in die verbinding moeten belangrijke keuzes worden gemaakt. Wordt er gewerkt met touw, ketting, flexibele lijnen of andere hardware? Hoe worden de krachten over het systeem verdeeld? En hoe moet het systeem reageren op veranderingen in het waterpeil, wind, stroming of andere externe omstandigheden?

Een verankeringssysteem bestaat immers niet alleen uit een anker.

Het is een samenspel tussen het anker, de bodem, de verbindingslijnen, de bevestigingspunten en de drijvende constructie. Alleen naar het ankertype kijken, betekent daarom dat slechts een deel van het totale systeem wordt beoordeeld.

En dan moet het ook nog uitgevoerd kunnen worden

Een oplossing kan op papier technisch uitstekend functioneren, maar moet in de praktijk ook veilig en efficiënt kunnen worden uitgevoerd.

Daarom kijken we al in een vroeg stadium naar de bereikbaarheid van de locatie en eventuele beperkingen tijdens de uitvoering.

Kunnen we met het benodigde materieel bij de geplande ankerpunten komen? Is er voldoende waterdiepte en werkruimte? Zijn er obstakels aanwezig? Kan het materieel te water worden gelaten? En zijn er op of rond het water omstandigheden waarmee tijdens de werkzaamheden rekening moet worden gehouden?

Ook de geplande positie van een anker kan hierdoor soms ter discussie komen te staan.

Dit soort praktische vragen lijken misschien pas tijdens de uitvoering relevant te worden, maar kunnen juist aan de voorkant al grote invloed hebben op het uiteindelijke ankerplan.

Daarom verzamelen we zoveel mogelijk informatie voordat een definitieve oplossing wordt gekozen. Niet om een aanvraag ingewikkelder te maken dan nodig is, maar juist om technische problemen, vertraging en onnodige kosten tijdens de uitvoering zoveel mogelijk te voorkomen.

Dus: wat is de beste oplossing?

Dat hangt ervan af. Misschien is dat niet het meest bevredigende antwoord op een veel gestelde vraag, maar het is wel het juiste uitgangspunt.

De beste verankeringsoplossing ontstaat niet door direct een bepaald ankertype te selecteren. Die ontstaat door eerst het volledige plaatje te begrijpen: de drijvende constructie, de locatie, waterdiepte, bodemgesteldheid, belastingen, verbindingen én de praktische uitvoerbaarheid.

Hoe completer dat beeld aan het begin van een project is, hoe beter we kunnen onderbouwen welke verankeringsoplossing bij die specifieke situatie past. Ontbreekt bepaalde informatie? Dan bepalen we eerst welke gegevens nog nodig zijn om de volgende stap verantwoord te kunnen zetten.

Op die manier worden keuzes niet gemaakt op basis van aannames, maar op basis van de omstandigheden die daadwerkelijk op de projectlocatie aanwezig zijn.

Betrek ons vroeg bij het project

Daar ligt voor ons misschien wel de belangrijkste boodschap: betrek de specialist in een vroeg stadium bij het verankeringsvraagstuk. Wanneer we vroeg bij een project betrokken zijn, kunnen we niet alleen meedenken over het ankertype, maar over het complete verankeringssysteem én de uitvoerbaarheid daarvan.

Mogelijke obstakels kunnen dan worden herkend voordat ze tijdens de uitvoering voor problemen zorgen. Ankerposities, verbindingen en uitvoeringsmethoden kunnen tijdig op elkaar worden afgestemd en waar nodig kan aanvullend onderzoek worden uitgevoerd. Dat helpt om efficiënter te werken, onnodige kosten te voorkomen en verrassingen tijdens de uitvoering te beperken.

Want uiteindelijk begint een goed verankeringsplan niet met de vraag: “Welk anker zullen we gebruiken?”

Maar met de vraag: “Wat moet hier worden verankerd, aan welke eisen moet het systeem voldoen en met welke omstandigheden krijgen we gedurende de levensduur te maken?”

Wanneer we die vraag samen aan het begin van een project goed beantwoorden, ontstaat de basis voor een verankeringssysteem dat technisch uitvoerbaar is, aansluit op de project specifieke omstandigheden en ontworpen kan worden voor de vereiste prestaties en levensduur.

Foto van Kirsten Kruze

Kirsten Kruze

Al bijna 10 jaar onderdeel van Knoop BV en kennis van vele onderdelen die Knoop bezit. Begonnen op de marketing, nu vooral actief in projectvoorbereidingen voor een betere toekomst.

LinkedIn